1. Biografia

Chociaż Lilu urodziła się w głównym ośrodku przemysłu filmowego w Polsce, jej zainteresowania od najmłodszych lat oscylowały wokół muzyki. Dorastała w Łodzi, w szczęśliwym domu, jako jedyna córka pilotów. Od momentu, kiedy nauczyła się chodzić, wszystkie kolejne kroki w jej życiu związane były z muzyką. Będąc pięcioletnią dziewczynką gra już na flecie prostym i jest fanką Piosenek Zielonej Półnutki. Osiem lat spędza w zespole HZA Krajki, w którym śpiewa i tańczy, kończy klasę skrzypiec, gra również na pianinie i flecie poprzecznym. Konsekwencje są oczywiste – w wieku, w którym wielu dopiero zaczyna romansować z muzyką i wieszać plakaty idoli na ścianach, Lilu ma już podstawowe wykształcenie w tym zakresie, niemałe doświadczenie, a przede wszystkim występy przed publicznością.

W latach dziewięćdziesiątych jej gust muzyczny wygląda już zupełnie inaczej niż wtedy, kiedy wkraczała w świat dźwięków. W głośnikach coraz częściej gości hip-hop, a na półkach pojawiają się kasety demiurgów tego gatunku. Wkrótce brzmienia zza oceanu, które na chwilę obecną raczej nie są domeną kobiet, okazują się tym, czego dla siebie szukała w muzyce. Pierwsze utwory Lilu powstają w 1997 roku i sytuują się w nurcie wyznaczonym przez modę z Nowego Jorku. Jakiś czas później nagrywa „eL dwaE do eL dwaO”, pierwszą płytę demonstracyjną, która, mimo że trafia do szuflady, staje się nie tylko zapowiedzią jej prywatnych przedsięwzięć, ale też, a może przede wszystkim, jednym z pierwszych kroków stawianych przez kobiecy rap w Polsce. W 2001 roku, kiedy na polskiej scenie hip-hopowej króluje Paktofonika, a na półkach Lilu oryginalne kasety zespołu, otrzymuje propozycję zagrania szeregu koncertów z chłopakami. Pomysł, który od samego początku wydawał się kompletnie nierealny, zostaje zrealizowany. W ciągu letniej przerwy Lilu gra około pięćdziesięciu koncertów, na których bezustannie mija się z PFK Kompany. W tym czasie nie dochodzi do współpracy, ale za to wakacje obfitują w wyjątkowo cenne wspomnienia.

W 2002 roku Aqratt, w składzie Lilu i Cnt, wydają demówkę „Tak”. Cztery lata później działa wyjątkowo aktywnie: wydaje dwie EPki, „103%” z Kadą i „Najadłszy” LilRuf, powstaje też „Supersztuka”, a Lilu pojawia się gościnnie na produkcji Afro Kolektywu. W tym samym roku ówczesny wydawca pyta Lilu kogo chciałaby usłyszeć na swojej kolejnej płycie. Wśród wymienionych artystów pojawia się między innymi skład Pokahontaz, którego twórczość towarzyszy jej od lat. Następstwem pomysłu rzuconego w eter jest nawiązanie kontaktu z Rahimem i błyskawiczne nawiązanie współpracy. Do porozumienia dochodzi w osobliwy sposób; Lilu wysyła Rahimowi promo, a w odpowiedzi otrzymuje pustą wiadomość z nowym bitem w załączniku. Jeszcze tego samego dnia odsyła mu gotowy numer, a dzień później otrzymuje kolejny podkład. W 2007 roku oficjalnie zasila ekipę MaxFloRec, pojawia się w dwóch numerach na producenckim albumie nowego wydawcy i zapowiada wydanie kolejnej płyty w jego wytwórni. Materiał, który jest kombinacją tekstów sprzed dziesięciu lat z tymi najświeższymi, powstaje w warunkach domowych. 19 września 2008 roku odbywa się oczekiwana premiera płyty „La”, eklektycznej mieszanki hip-hopu i elektroniki, na której pojawiają się między innymi Łona i Marika. Na płycie niejednokrotnie operuje ironią i sarkazmem. Słuchacze i recenzenci doceniają wszechstronność artystki i warstwę tekstową pełną swobodnej zabawy słowem czy stylistycznych krzyżówek. Po raz kolejny utwierdza ich w przeświadczeniu, że jest nie tylko dobrą raperką, ale też wokalistką, dzięki czemu na przestrzeni lat uświetniła swoim głosem sporo produkcji hip-hopowych. Obecnie, po ukończeniu kierunku aktorskiego na prywatnej wyższej uczelni w Łodzi, pisze pracę licencjacką i pracuje nad kolejną płytą, która najprawdopodobniej okaże się jej zupełnie nową odsłoną..

—